idul fitri yang menyenangkan
Nalika wulan Ramadhan rampung, umat Islam padha ngrayakake dina suci Idul Fitri. Dina iki diarani uga “Dina Rahayu” utawa “Lebaran”, minangka wektu kanggo nyuwun pangapura lan ngresiki ati saka dosa lan rasa salah.
Saben taun, kulawargaku tansah ngadani tradhisi mudik saka kutha bali menyang desa. Aku lan kulawarga lunga menyang omahé simbah ing desa. Perjalanan iki mesthi nggugah rasa seneng, amarga bisa ketemu sedulur-sedulur lan kanca lawas. Nalika tekan omahé simbah, aku langsung sungkem marang simbah lan wong tuwa, nyuwun pangapura kanthi tulus.
Sakwisé shalat Id ing lapangan, masarakat padha silaturahmi, saling nyuwun pangapura, lan menehi salam. Bocah-bocah padha seneng amarga nampa amplop isi dhuwit saka sedulur-sedulur sing wis diwasa. Ana uga jajanan khas lebaran kaya opor ayam, ketupat, rendang, lan kue nastar sing disajikaké ing meja tamu.
Idul Fitri dudu mung bab panganan lan dolanan, nanging luwih saka kuwi, wektu iki dadi momen kanggo nguwatake paseduluran, ngresiki ati, lan miwiti urip anyar sing luwih becik. Senadyan saben taun ngalami suasana sing béda, rasa syukur lan kabungahan tetep padha. Idul Fitri pancen wektu sing istimewa kanggo kabeh umat Islam.
Mugi kita tansah pinaringan rahmat lan pangapura saka Gusti Allah ing dina sing suci iki. Minal aidzin wal faidzin, nyuwun pangapura lahir lan batin.
Saben wulan Ramadhan teka, aku tansah ngrasakake suasana kang béda. Wulan suci iki nggawa kabecikan, ketenangan, lan pangarep-arep. Aku lan kulawarga padha siyaga nindakake ibadah kanthi luwih khusyu’: poso, tarawih, tadarus Al-Qur’an, lan zakat fitrah. Nalika Ramadhan wis tekan pungkasan, rasa sedhih lan bungah bebarengan teka. Sedhih amarga bakal ninggal ibadah sing khusyuk, nanging bungah amarga bakal ngrayakake Idul Fitri.
Sak dina sadurunge Idul Fitri, aku lan kulawarga padha sibuk nyiapake panganan khas lebaran: opor ayam, sambel goreng ati, ketupat, rendang, lan macem-macem kue kering kaya nastar, kastengel, lan putri salju. Ibu masak ing pawon, bapak nyiapake panggonan shalat Id, lan aku bantu nresnani omah supaya resik lan penak dienggo kumpul bareng.
Wengi takbiran dadi wektu sing paling nggeterake ati. Suara takbir gemah ripah saka masjid, bocah-bocah ngetokaké obor lan bedhug, kabeh padha ucapake “Allahu Akbar” kanthi ati bungah. Aku ngrasakake banget rasa syukur lan kerendahan ati nalika ndeleng langit wengi sing padhang lan kutha kang urip karo cahya takbir.
Esuké, aku lan kulawarga padha lunga menyang lapangan kanggo shalat Idul Fitri. Kabeh wong nganggo sandhangan anyar, rapi lan resik. Sawisé shalat, imam nyampaikan khutbah bab pentingé silaturahmi lan saling memaafkan. Aku banjur sungkem marang bapak lan ibu, nyuwun pangapura kanthi ati tulus. Bapak mungel aku lan matur, “Mugi Gusti paring pangapura, lan kowe dadi anak sing utama.”
Sawisé kuwi, kita padha sowan menyang omahé simbah. Ing kana, sedulur-sedulur padha kumpul, saling nyuwun ngapura lan crita-crita bareng. Aku ketemu karo sepupu-sepupu sing wis suwe ora ketemu. Suasana kebak kabungahan, guyub, lan tresna antarane sedulur. Bocah-bocah padha seneng amarga oleh angpao, dene wong diwasa padha nikmati panganan bareng-bareng.
Idul Fitri ora mung bab klambi anyar utawa panganan enak. Nanging luwih saka kuwi, Idul Fitri nggawa makna rohani: ngresiki ati, ningkatake iman, lan nyambung maneh tali persaudaraan sing bisa wae sempat renggang. Iki wektu kanggo nglebur rasa salah, lan miwiti urip anyar sing luwih becik, luwih ikhlas, lan luwih sabar.
Saben taun, rasa syukurku tansah tuwuh nalika ngadhepi dina Idul Fitri. Mugi Gusti tansah paring berkah, maringi pangapura, lan nyukupi urip kita kabeh. Minal aidzin wal faidzin, nyuwun pangapura lahir lan batin.
____________________________________
Menawi kersa, kula saged damel versi naratif cekak utawa versi dialog antar karakter. Mugi kaparingi manfaat.